Minęła

noc świętojańska

a z nią

najdłuższy dzień,

w miarę upływu

czasu

skracać się będzie

powoli

i słońca będzie

mniej

z każdym dniem.

Dlatego

tak radośnie

każdy witamy,

bo gdy wszystko

w blasku słońca

skąpane,

pogodniej świat,

ludzi,

bliskich

postrzegamy.

Niezbędne są

jego promienie

dla naszego

ciała,

korzystnie wpływa

na układ

nerwowy,

lepsza przemiana

materii,

organizm,

z toksyn uwalnia.

Światło

słoneczne

korzystnie wpływa

na psychikę

człowieka,

raźniej

na świat patrzymy,

łatwiej

nam o uśmiech,

o miłe słowo,

o spontaniczne

pozdrowienie.

W jego

promieniach

rzadszy ból głowy,

migrena,

inne dolegliwości,

zda się

balsamem kojącym

na wszystko,

co dolega,

zmniejsza ból

mięśni,

 łatwiej się je

znosi.

Pozwala

na lżejsze

okrycie ciała,

przewietrzenie

nóg

ze szczelnego

obuwia,

na zrzucenie

z głowy

jakąś część włosów,

jeżeli jeszcze

czas

je nie wykosił.

Korzystać

z niego trzeba,

z rozsądkiem,

z umiarem,

by nie doprowadzić

do przegrzania

organizmu,

poparzenia,

bo przysporzy

to kłopotów

łącznie ze spaniem.

Dziękujmy Bogu

za dar słońca,

„oko dnia”,

bo dzięki niemu,

wszystko rośnie,

dojrzewa,

zboże

sypie kłosem,

kwiaty

nabierają koloru

i cieszmy się nim

w smaku

pięknie wybarwionych,

jarzyn

i owoców.